아이디:

 

비밀번호:

 

검색:

학습서

초급후 추천 도서

사전류

만화

사회과학

자연과학

수필 기행문

문 학

원작 문학

번역 문학

시와 희곡

종 교

전기

동화 우화 노래

초급

중급

고급

의학 건강

테잎 비디오 CD

철학 명상 인생론

에스페란토 역사 이론

성인 소설

그림 감상/Pentrajxo

에스페란토 기념품

음향/영상(AV)

오전9시 ~ 오후7시

상품 보기
 현재위치: 홈 > 문 학 > 원작 문학

Kiuj semas plorante
판매가격 10,000원
적립금 1,000
제조사 uea/106쪽
원산지 네델란드
상품코드 824
수량
updown
[0]

 [재고 없슴]

Éva Tófalvi, Oldřich Kníchal. Prozo originala / romanoj. UEA. Rotterdam. 1984. 107 paĝoj.
Klarigo: Premiita romano, kvazaŭ taglibro de homo, kiu erarvagas sub influo de faŝisma ideologio.

--------------------------------------------------

Recenzo de Don Harlow

Kiuj semas plorante..

Reta ligilo al la originalo: http://donh.best.vwh.net/Esperanto/Literaturo/Recenzoj/plorante.html
Aldonita de A. G. (2004-10-19)

   Prenante ĉi tiun libron en mia mano, mi konis Évan Tófalvi nur pere de ŝia leginda, bone elpensita eseo "La Rolo de la Persona FAktoro en la Esperanta Literaturo" (Premio Minnaja 1981 -- aperis en Fonto #15). Ŝian edzon Oldrich Kníchal mi konis nur per kelkaj nememorindaj noveletoj, kiuj fojfoje aperas en Fonto (aŭ ĉu, dirante3 tion, mi eble montras ĵaluzeto, kiun mi sentas, vidinte la unue nomitan verkinton, belan feinon en trikolora pulovero, sur la kovrilo de Fonto #28?). Ankaŭ mi sciis, ke ili kunlabore verkis premiitan romanon Kiuj semas plorante... Ĉu vere temis pri valora romano? Aŭ pri nura fanfaronado?

   Leginte la libron, mi nepre subtenas la decidon de la juĝintoj pri la Schwartz-Premio; temas pri verko, bedaŭrinde mallonga, kiu absolute ne devus honti antaŭ similspecaj romanoj en la nacilingvaj literaturoj. Nur pri unu afero mi devus malkonsenti kun ili. En mallonga antaŭparolo la eldoninto atribuas al ili la sugeston, ke "la aŭtoroj montras, kiel homo povas erarvagi sub influo de politika ideologio". Pri tio ŝajnas al mi, ke eble la juĝintoj mem erarvagas.

  La jaro estas 1938. En sanatorio troviĝas la protagonisto, Stefano Bende, suferante pro iu nedifinita mensa malsano. Bende volas eskapi de la sanatorio kaj fuĝi al iu fora lando, eble Usono. Paŝon post paŝo li klarigas la kialojn de tio, rivelante al la leganto la historion de sia vivo. Evidentiĝas, ke la mensa malsano suferata de li estas egoismo -- pli precize, se mi rajtas neologismi, anempatio -- nekapablo kompreni la pensojn kaj emociojn de aliaj homoj, ĝis grado preskaŭ nekredebla. Lian tutan vivon terure difektis tiu mensa kripleco.

   Influate de sia malsano, la studento Bende turnas sin al la faŝisma movado en sia (neniam nomita) lando, ĉar ĝuste la faŝismo en tiu medio allogas la homojn, por kiuj plej gravas la memo. Li fariĝas malgrava (tion li neniam bone komprenas) spiono por la faŝiste-penetrita sekureca polico de la lando, same kiel en Usono li fariĝus meznivela "jesanto" en iu korporacio, aŭ en Sovetunio li fariĝus negrava aparatano. Oni komisias lin aliĝi kaj subfosi malgravan sed eble danĝeran internacian konspiron -- la esperantistoj. Do li lernas Esperanton kaj aliĝas al la duonsekreta Esperanto-grupo "Konkordo". Mi ne priskribos la rezultojn de tiu spiona agado, sed por ĉiu komprenanto de la animo de Stefano Bende, ili ja devos esti evidentaj, ĉar neeviteblaj.

  Ĝuste pro la karaktero de Bende mi malkonsentas pri la konkludo proponita en la antaŭparolo. Bende ne erarvagas sub influo de faŝismo; li fariĝas faŝisto ĉar li estas "erarvagema". Lia faŝistiĝo mem estas kvazaŭ misfaro, kaj li akceptas tion ne pro ia profunda kredo je la fundamento de la faŝismo, sed por la personaj avantaĝojn, kiujn tio portos al li. Ĉiu decido, ĉiu faro en lia vivo baziĝas sur respondo al la demando: Kio plej helpos min? Tio evidentiĝas en liaj decidoj ĉu helpi, ĉu ne helpi ... ĉu denunci, ĉu ne denunci. Ekzemple, jene:

  "-- Kaj se oni ne ordonos, sed persekutos min? -- demandis Wolf. [psikiatro en la sanatorio]

  "-- Vin?! ja vi ne politikumas. [Katarina, flegistino, lia amatino]

  "-- Pro mia juda deveno..."

   "-- Tiam mi kaŝvagados kun vi. Sed kiu povus entute supozi ion similan en la civilizita Eŭropo?"

  Mi ekstaris kaj fermis la fenestron. Stulta, naiva knabino! Mi devus diri al vi: Konvunku vian fianĉon urĝe veturi eksterlanden, al Ameriko, Aŭstralio, tute egale kien, nur kiel eble plej malproksimen.

  Sed mi ne atentigos ilin. Mi devas persisti en mia malsano. Mi devas ludi ĝis troviĝos pli bona ebleco.

--paĝoj 7-8

Aŭ jene:

Hejme mi meditis, ĉu lasi tiun mizeran diablon en la paco kaj anonci, ke li eksiĝis de la [Esperanto-] kurso, aŭ ... Se al Pander estis malmulte tri, tiam li sendube volas instigi min, la komencanton, al pli verva laboro.

   Du tagojn mi cerbumis, ĉu komuniki la kazon pri Herzfeld. Dum tiam mi plurfoje ekiris al telefona tableto, sed ĝuste tiomfoje haltis. Ĉu mi kompatis lin? Ne, simple mi trovis la aferon sensignifa. La majoro povus koleri, se mi ĝenus lin per tiaj bagatelaĵoj. Ja ĉu li ne atendas de mi iun grandan fiŝon? Poste tamen... Unuafoje mi uzis mian specialan telefonon.

--paĝo 72

  Kiel vi rimarkas, la romanon oni verkis laŭ unuapersona rakontmaniero. Tiel ni bone konatiĝas kun la malŝatinda persono de Stefano Bende. Aliaj rolantoj estas kartonaj. Ĝenerale tio estas difekto en fikcio, sed ĉifoje ĝi estas duoble pravigebla. Unue, la plimulto da rolantoj estas movadanoj, kaj la leganto-esperantisto facile rekonos ilin sen multe da detaloj. Ekzemploj estas la filozofo Varda, ĉefapogilo de la tiea movado; Lazaro Orban, la fajra aktivulo; kaj fraŭlino Hamor, la seka mezaĝa tajpistino. Due, ĉar ni vidas ĉiujn aliajn personojn tra la okuloj de Stefano Bende, kaj por homo kiel Bende ili ne povas esti aliaj ol kartonaj, tiu magreco de karaktero estas absolute neevitebla. Eble malfeliĉe, pro tio ni ankaŭ ne povas eĉ malŝati la faŝistajn rolantojn, de la itala profesoro Tettamanti, kiu iniciatas Bende en la partion, ĝis la policestro Pander. Same kiel la esperantistoj, ili estas kvazaŭ fantomoj, kies sola ekzistocelo estas apogi la egoon kaj sukcesojn de Bende. Tiel li vidas ilin, tiel ni devas vidi ilin.

  Pri Tófalvi oni skribis en Fonto: "Ŝia celo estas verki tiajn beletraĵojn -- precipe romanojn -- kiuj plifortigas en la esperantistoj ilian konscion pri la movada aparteno. Tiu stimulis ŝin iniciati tezon pri la 'memkoniga romano'..." Tion oni povas vidi en la subfadeno de la traktata romano: la laŭgrada disfalo de la Esperanto-movado sub la premo de faŝismo en la mezeŭropaj landoj dum la tridekaj jaroj. Kvankam ni diras al ni, ke ni tiel firme kredas je la "interna ideo", ke ni neniam rezignos pri ĝi, ni tamen rajtas iomete dubi pri tio, aŭdante tra la oreloj de Bende la sugeston de f-ino Hamor, ke oni alkutimiĝu al la nova realeco, elpelante ĉiujn judojn el la landa Esperantista Ligo -- fikcia afero kiu tamen spegulas eventon, kiu vere okazis en tiutempa Germanujo -- eventon aliloke aluditan en la romano.

  La lingvaĵo estas preskaŭ modela, tamen nekomplika. Nur unu eventualan malglataĵon mi rimarkis -- "anstataŭ ĉe marbordo". Povas esti aliaj, sed mi trovis la romanon tiel interesa, ke mi ne rimarkis ilin.

  Entute mi senhezite rekomendas ĉi tiun romanon al ĉiu leganto

----------------------------------------------------------------------------------

Recenzo de Sten Johansson

Okupas vakan lokon

Reta ligilo al la originalo: http://esperanto.net/literaturo/roman/libr/kiujsemasrec.html
Aldonita de A. G. (2004-10-19)

Por la premio Raymond Schwartz en 1980 konkursis dek manuskriptoj. Premiiĝis la romano Kiuj semas plorante... de Éva Tófalvi kaj Oldřich Kníchal . Ĝi estas verko nekutima, eble eĉ unika en la originala literaturo Esperanta, traktanta sociajn, politikajn kaj psikologiajn temojn de nia epoko per rakonto esence realisma, en kiun plektiĝas ankaŭ la Esperantomovado.

La agado de la romano okazas meze de la 1930-aj jaroj en centreŭropa lando nenomita, kiu pleje pensigas pri Hungario. Temas pri socio, kie faŝistoj kaj nazioj pli-malpli kaŝe ekhavas pli kaj pli da potenco en la ŝtato, dum ĉirkaŭe Hitler kaj Mussolini preparas la militon. Inter la homoj, kiujn la faŝistoj konsideras malamikoj, troviĝas socialistoj, judoj kaj esperantistoj.

La ĉefrolulo de la verko, Stefano Bende, estas junulo psikologie stampita de senama kaj humiliga infanaĝo. Li direktas sian tutan konscion al la celo revenki, reakiri la personan dignon, kiun laŭ lia opinio forprenis de li la estado kiel orfo senhava. Aliaj homoj por li rolas nur kiel rimedoj kaj objektoj de lia strebado.

Stefano estas talenta studento de filologio. Reprezentantoj de iuj politikaj fortoj rimarkas lin, kaj li enplektiĝas en sekretan rolon kiel spiono de faŝistoj inter esperantistoj. Li plenumas sian taskon, ŝajne sen embaraso pro homaj emocioj. Oni uzas lin, li kredas uzi siajn taskantojn, kaj finfine la situacio iĝas nemastrebla por li.

La strukturo de la verko estas zorge kaj trafe farita. Ĝi estas rakontata en mi-formo de Stefano, per ampleksaj retrorigardoj el posta tempopunkto, kiu prezentas kadron de la ĉefa rakonto. La priskriboj kaj la rakontado estas realisma kaj interesveka. Eble kelkaj aferoj ne estas sufiĉe klarigataj, kiel la potencakiro de la faŝistoj. Kaj mi ne sentas min tute konvinkita, kial ili dediĉas tiom da atento kaj zorgo al la esperantistoj, kiuj verdire ŝajnas sufiĉe sendanĝeraj, samkiel ankaŭ en la reala mondo. La psikologia evoluo de la protagonisto tamen impresas tre kredinde. Eventuale oni povus plendi, ke la aŭtoroj tro rapide kaj avare pritraktis la finon de la plej dramaj eventoj en la kaŝa agado de Stefano. Ankoraŭ dudeko da paĝoj tute ne ĝenus. Kiel bonan komprenon pri verka metodo mi tamen konsideras, ke la aŭtoroj nur alude sugestas la rilaton inter lia spionado kaj la tute alitipa restado en la kadra rakonto, kiu estas elirpunkto de liaj memoroj. Jen la leganto devas mem apliki sian imagpovon, kaj tio estas tre bonvena afero.

Alia eblo uzi tiun imagpovon estas eventualaj paraleloj inter la situacio en la romano kaj realaj spertoj de la verkintoj en la Esperantomovado de antaŭperestrojkaj Ĉeĥoslovakio kaj Hungario. Ankaŭ tie la aŭtoritatoj, samkiel en la libro, "aprobis fondiĝon de la Ligo" por "ilin ne nur kalkuli, sed ankaŭ pli oportune observi" (p. 55). Tia interpreto de la verko ja eblas, sed la drastaj sekvoj de la konspirado de Stefano ne tre alvokas tiun komparon. Pli proksima estus paralelo kun la traktado, eĉ pli drasta, de esperantistoj en Sovetunio dum la tridekaj jaroj.

La verko do estas historia romano, kvankam okazanta en la ĵusa pasinteco. Mi trovis unu anakronisman detalon: en 1936 centreŭropaj junaj esperantistoj kantas "Venkos ni en gloro", kio ŝajnas ne tre kredinda. La tradicia kanto konatiĝis en Usono dum la kvindekaj jaroj kaj ricevis finan formon de Pete Seeger k.a. en la sesdekaj.

La stilo de la rakonto estas bona, kvankam eble iomete peza. Tiu pezeco ĝenas plej multe en la dialogoj, kiuj ne estas la plej forta parto de la verko.

- Vi kapablas tre rapide perceptadi, havas brilan memoron. Sed tio ne estas ĉio. La fenomenojn oni devas selektadi, meti en ĉies propran lokon. Kaj tio postulas veran intelekton. Por tio penadi vi devus, filo mia, tiun kapablon atingi necesas. (p. 37)

Ankaŭ la lingvaĵo de la verko ĝenerale estas bona kaj normala. Jen kaj jen tamen aperas formoj karakterizaj de orienteŭropa Esperanto, plej tipa de slavaj parolantoj, sed evidente aplikata ankaŭ de la hungarino Éva Tófalvi, kiu estas "ĉefaŭtoro" de Kiuj semas plorante... Temas pri ofta uzo de "ne unu" (p. 37, 41, 59 k.a.), ĉiam en la signifo pli ol unu, kvankam por okcidenta leganto ĝi povus same bone signifi malpli ol unu. Temas pri certa emo je superfluaj prefiksoj de verboj - "perdefendi (...) disertaĵon" (p. 41), "ellerni Esperanton" (p. 63), kaj pri iufoja uzo de "nek" en la senco eĉ ne (p. 50). Kaj foje temas pri klasika nelogikaĵo: "ni estis samaltaj kun Joco" (p. 13, = Joco kaj mi estis samaltaj). Eĉ kun tiuj detaloj, la teksto tamen estas flua kaj facile legebla.

La plej grava afero pri ĉi verko estas, ke ĝi okupas preskaŭ vakan lokon en la Esperanta beletro, kie nek realismo nek politikaj temoj oftas.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

배송 방법 : 빠른등기
배송 지역 : 전국지역
배송 비용 : 개별배송 상품을 제외하고 30,000원 미만 구매시 배송비 3,000원 이 추가됩니다
배송 기간 : 2일 ~ 3일
배송 안내

- 산간벽지나 도서지방은 별도의 추가금액을 지불하셔야 하는 경우가 있습니다.
고객님께서 주문하신 상품은 입금 확인후 배송해 드립니다. 다만, 상품종류에 따라서 상품의 배송이 다소 지연될 수 있습니다.
제품 주문, 활용에 대한 문의는 010-3340-5936 으로 문의하시기 바랍니다.!
번호 제목 작성자 작성일 평점

| 회사소개 | 회원가입 | 쇼핑몰이용약관 | 개인정보보호정책

Copyright ⓒ 2003 에스페란토 문화원 인터넷 서점 All rights reserved.
전화 : 010-3340-5936
Contact esperanto@saluton.net for more information.
법인명(상호):에스페란토 문화원 주소:100-860 서울 중구 충무로2가 12-3 동북빌딩 601호
사업자 등록번호 안내 [103-98-17976] / 통신판매업 신고 제 중구 01948호
개인정보보호관리책임자 :이중기(esperanto@saluton.net) / 대표자(성명):이중기